ความท้าทายใหม่ในอุตสาหกรรมยานยนต์ เมื่อสมการราคาในสายการผลิต EV กำลังเปลี่ยนไป
ภาพรวมของอุตสาหกรรมรถยนต์ระดับโลกกำลังเผชิญหน้ากับพายุความผันผวนด้านราคาวัตถุดิบอย่างรุนแรง เนื่องจากราคาของเหล็ก อะลูมิเนียม การรายงานคาร์บอน Scope 3 และแร่ธาตุสำหรับแบตเตอรี่มีการปรับตัวขึ้นลงตลอดเวลา อันเป็นเหตุให้เกิดความเสี่ยงเชิงโครงสร้างที่อาจกัดกร่อนผลกำไรขององค์กรลงทีละน้อย
การเร่งสร้างความมั่นคงในห่วงโซ่อุปทานท้องถิ่นเพื่อลดความเสี่ยงจากสถานการณ์โลก แต่ในความเป็นจริงกลับนำมาซึ่งความท้าทายใหม่ที่ซับซ้อนกว่าเดิม เนื่องจากตัวเลือกในการเปรียบเทียบราคาแคบลงอย่างมากสำหรับโปรแกรมการผลิตที่ต้องการมาตรฐานสูง
สงครามชิงทรัพยากรคาร์บอนต่ำ และผลกระทบต่อโครงสร้างราคา
อีกหนึ่งปัจจัยสำคัญที่ทำให้สมการทางการเงินมีความซับซ้อนยิ่งขึ้นคือความต้องการวัตถุดิบสีเขียว ตัวอย่างเช่นเหล็กคาร์บอนต่ำที่มีราคาสูงกว่าตลาดแบบดั้งเดิมเกือบเท่าตัว
- การจองล่วงหน้าในตลาดโลก: ผู้เล่นที่เข้ามาในตลาดช้าจึงตกอยู่ในฐานะผู้ซื้อสำรองที่มีอำนาจการเจรจาต่ำ
- กับดักกำไรที่ซ่อนอยู่ในคำว่าความยั่งยืน: สร้างความเสี่ยงให้ค่ายรถยนต์ต้องจ่ายแพงเกินไปสำหรับคุณสมบัติสิ่งแวดล้อมที่ไม่สามารถยืนยันได้
- ความเสี่ยงด้านชื่อเสียงและการรายงานผล: แต่จะลามไปถึงความน่าเชื่อถือขององค์กรในสายตาของผู้ถือหุ้นและหน่วยงานกำกับดูแล
และการส่งผ่านต้นทุนที่ไม่มีกลไกมาตรฐานมักจบลงด้วยความขัดแย้งระหว่างผู้ซื้อและผู้ขายมากกว่าการร่วมมือเชิงกลยุทธ์
เครื่องมือสร้างความโปร่งใสในซัพพลายเชน
แนวคิดการใช้ฐานข้อมูลสากลช่วยสร้างบรรทัดฐานใหม่ที่ทั้งสองฝ่ายสามารถยอมรับร่วมกันได้ ส่งผลให้กระบวนการจัดซื้อมีความโปร่งใสและตรวจสอบได้อย่างเป็นระบบในทุกขั้นตอน
นอกจากนี้ยังช่วยสร้างภาษากลางภายในองค์กรทำให้ฝ่ายจัดซื้อ ฝ่ายการเงิน และฝ่ายความยั่งยืนมองเห็นเป้าหมายเดียวกัน ส่งผลดีต่อการรักษาความสัมพันธ์ระยะยาวกับซัพพลายเออร์ที่สัตย์ซื่อ
การประยุกต์ใช้ Should-Cost Modeling เพื่อความยั่งยืน
การนำข้อมูลราคากลางมาประยุกต์ใช้ร่วมกับแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็นช่วยเสริมความแข็งแกร่งทางธุรกิจ ลดความเสี่ยงจากการตัดสินใจที่ผิดพลาดในขั้นตอนการออกแบบสายการผลิต
และการสร้างระบบซัพพลายเชนที่มีความยืดหยุ่นและโปร่งใสจะเป็นรากฐานสำคัญของความสำเร็จในอนาคต
5 ขั้นตอนการปรับใช้กลยุทธ์ราคากลางอิสระในองค์กร
โดยมี 5 คีย์สำคัญที่จะช่วยยกระดับมาตรฐานการบริหารจัดการในห่วงโซ่อุปทาน
1. ปรับโครงสร้างข้อตกลงทางการค้าใหม่
กำหนดรอบการปรับราคาที่สอดคล้องกับความผันผวนจริงของตลาดเช่นรายไตรมาสหรือรายเดือน
ขั้นตอนที่ 2: การพัฒนาแบบจำลองต้นทุนที่ควรจะเป็น
ผสมผสานข้อมูลวิศวกรรมการผลิตเข้ากับดัชนีราคาวัตถุดิบเพื่อสร้างแบบจำลองต้นทุนที่ถูกต้อง
3. การจัดทำระบบ Green Premium Audit
ปกป้ององค์กรจากการจ่ายเงินแพงเกินจริงให้กับคุณสมบัติด้านความยั่งยืนที่ไม่มีมาตรฐานรองรับ
ขั้นตอนที่ 4: การบูรณาการข้อมูลร่วมกันระหว่างสามแผนกหลัก
ลดปัญหาการทำงานที่ซ้ำซ้อนและป้องกันผลประโยชน์ขัดกันระหว่างเป้าหมายด้านสิ่งแวดล้อมและกำไร
5. กลยุทธ์การจัดหาซัพพลายเออร์แบบ Dual Sourcing
แม้จะเน้นการผลิตในประเทศแต่ต้องรักษาทางเลือกในการจัดซื้อจากซัพพลายเออร์อย่างน้อยสองรายในแต่ละชิ้นส่วนสำคัญ